نگاه به خود، سرت را خم کن و نگاهی به خود بيانداز.

نگاه به راهی که در پيش گرفته ای، سرت را بلند کن و نگاهی به اين مسير بيانداز.

نگاهی که سرآغاز توست. نگاهی تلخ و دردناک همچون نمک، هنگامی که آن را بر روی زخمت می پاشی تا ميکروب هايش را از بين ببرد.

قلبت را جسورانه در اين آتش بيافکن تا همچون آهن پاک گردد.

روحت را بی هراس از اين صافی دردآور عبور بده تا طعم شيرين رنج را بچشی و به غم های روح افزا و اشک های ماورايی برسی.